سبحان بوجود عيسى بن مريم استدلال ميكرد در صورتى كه آن حضرت بچهء دو ساله‌اى بود . مقام امامت هم نظير مقامت پيغمبرى است . 14 - محمّد محمودى از پدر خود روايت كرده كه يك روز دايهء امام محمّد تقى به آن بزرگوار گفت : چه شده كه من همه وقت تو را نظير پيرمردى متفكر مىبينم ؟ در جواب فرمود : عيسى بن مريم عليهما السّلام در حال كودكى مريض ميشد ، دستور معالجهء خود را بمادر خود حضرت مريم ميداد ، موقعى كه حضرت مريم دستور عيسى را عملى ميكرد حضرت عيسى گريه ميكرد ، حضرت مريم ميگفت : اى پسرك عزيز من ! من تو را بدستورى كه خودت به من دادى معالجه ميكنم ( پس چرا گريه ميكنى ؟ ) در جواب مادر ميگفت : دستور ، دستور پيغمبرى است ولى خلقت خلقت كودكى . 15 - از محمودى روايت شده كه گفت : من در طوس بالاى سر امام رضا عليه السّلام ايستاده بودم ، بعضى از ياران آن حضرت گفت : اگر حادثه‌اى براى امام رضا پيش آمد كند امام بعد از او كه خواهد بود ؟ امام رضا به آن شخص توجهى كرد و فرمود : بعد از من بايد براى امر امامت به پسرم ( امام جواد ) رجوع شود . گفت : سنّ امام جواد كم است فرمود : خدا حضرت عيسى بن مريم را براى مقام پيغمبرى برانگيخت در صورتى كه سن آن حضرت از امام محمّد تقى كمتر بود . موقعى كه امام رضا عليه السّلام در سنهء ( 202 ) هجرى از دنيا رفت سنّ امام محمّد تقى تقريبا هفت سال بود ، لذا در بغداد و ساير شهرها در بين مردم اختلاف عقيده پيدا شد و ريّان بن صلت ، صفوان بن يحى ، محمّد بن حكيم ، عبد الرحمن بن حجاج ، يونس بن عبد الرحمن وعدهء